รำลึก 14 ปี สึนามิ

หลังเกิดเหตการณ์แผ่นดินไหว และคลื่นยักษ์สึนามิ ถล่ม 6 จังหวัดภาคใต้ของไทย ในวันที่ 26 ธ.ค.2547 หรือวันนี้ เมื่อ 14 ปีก่อน ในเช้าวันนั้นหน่อยได้รับมอบหมายให้รีบเดินทางไป จ.ภูเก็ต ซึ่งตอนนั้นยังไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น ทราบแต่ว่ามีคลื่นยักษ์เข้าถล่ม หาดป่าตอง จ. ภูเก็ต และมีผู้เสียชีวิตหลายสิบคน

ขณะที่เช้าวันนั้นได้เกิดอุบัติเหตุกับหน่อย ถูกรถเฉี่ยวที่แขนยังไม่ทันได้ไปหาหมอก็ต้องรีบขึ้นเครื่องพร้อมกับความเจ็บปวดที่แขนซึ่งต้องเอาน้ำแข็งประคบไปตลอดทาง

แต่หน่อยลืมความเจ็บปวดที่แขนไปเลย เมื่อเดินทางถึงโรงพยาบาล เพราะภาพความโกลาหลที่เห็นตรงหน้า ณ ห้องอุบัติเหตุและบริเวณทั่วไปทั้งโรงพยาบาล คือสภาพคนป่วยจำนวนมากที่นอนอยู่ทั้งบนเตียง และบนพื้น หลายร้อยชีวิตที่ต่างรอการรักษา เหมือนหนังสงครามที่เคยเห็นในโทรทัศน์

ท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาลได้ขอให้หน่อยไปดูที่ห้องดับจิต ที่มีผู้เสียชีวิตจำนวนมากจนล้นห้อง เพื่อให้ช่วยเร่งแก้ปัญหา

ภาพที่เห็นอยู่เบื้องหน้าทั้งหมด ไม่ใช่อย่างที่ได้ฟังก่อนขึ้นเครื่องว่ามีผู้เสียชีวิตหลายสิบคน แต่ที่อยู่ตรงหน้านั้นรุนแรงและมากกว่าหลายเท่า และยังมีที่สูญหายและรอการกู้ภัยอีกเป็นจำนวนหลายพันคน

ในวินาทีนั้น หน่อยรู้ว่านี่คือวิกฤตที่ต้องเร่งจัดการ

หน่อยได้รับมอบหมาย ให้รับผิดชอบการกู้ภัยที่จังหวัดพังงา ซึ่งในเวลานั้นเป็นจุดที่มีผู้เสียชีวิตและสูญหายมากที่สุด มีหลายภารกิจที่ต้องเร่งดำเนินการไปพร้อมกัน

จำได้ว่าตอนนั้นหน่อยต้องอยู่ทำงานที่พังงากว่าหนึ่งเดือน

เราบริหารวิกฤติอย่างรวดเร็ว ทันต่อสถานการณ์ และเพราะความร่วมมือร่วมใจของพี่น้องชาวไทยที่ได้มีส่วนช่วยเหลือทั้งกำลังกาย กำลังทรัพย์ และกำลังใจ

เราเร่งวางระบบการกู้ภัย โดยการบริหารจัดการอย่างรวดเร็ว กล้าตัดสินใจ เราสามารถคืนร่างของผู้สูญเสียให้กับญาติ และส่งทุกคนกลับบ้านคืนสู่ครอบครัว เราทำได้สำเร็จเป็นที่พอใจของนานาชาติที่รอรับคนของเขากลับประเทศ

เราเร่งดูแลผู้รอดชีวิตให้มีสุขภาพกายและใจแข็งแรงพร้อมที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่

เราเร่งป้องกันไม่ให้เกิดโรคระบาด เนื่องจากแหล่งน้ำที่ใช้อุปโภคบริโภคถูกน้ำซัดเข้ามา มีทั้งซากพืชและสัตว์ทับถมเน่าเสียจำนวนมาก

หลังเหตุการณ์ สิ่งที่เราดำเนินการต่อในทันที คือเราทำเรื่องระบบป้องกันและเตือนภัยสึนามิ พัฒนาระบบกู้ภัยและระบบสาธารณะสุขที่รองรับการกู้ภัย จนทำให้นักท่องเที่ยวทั่วโลกมั่นใจในระบบป้องกันภัยและกู้ภัยของเรา จนสามารถสร้างความเชื่อมั่นให้กลับมา และพลิกฟื้นการท่องเที่ยว ในจังหวัดที่เกิดสึนามิได้ภายใน 1 ปี

ความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของประเทศไทยจากการเกิดสึนามิเมื่อ 14 ปีที่แล้ว แม้จะเป็นบาดแผลในหัวใจของหลายคน แต่เราก็ผ่านพ้นมาได้ด้วยน้ำใจที่ยิ่งใหญ่ของคนไทย

เหตุการณ์นี้ยังเป็นเครื่องเตือนใจหน่อยเสมอ ถึง การบริหารวิกฤติให้ทันต่อสถานการณ์ เพราะหากบริหารวิกฤติได้ไม่ทันท่วงที ก็จะส่งผลเสียต่อทั้งชีวิต ทรัพย์สิน และสภาพจิตใจของผู้คนซึ่งไม่อาจประเมินค่าได้

Post a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*